09 آذر 1401

تسلیت در گذشت حجه الاسلام و المسلمین حاج سید عبدالله حسینی

بسمه الله الرحمن الرحیم

« کل من علیها فان و یبقی وجه ربک ذوالجلال و الاکرام»

آنگاه که بانگ رحیل در گوش و جان انسان نواخته می شود، خوشا به حال آنان که چون حجه الاسلام و المسلمین حاج سید عبدالله حسینی، این انسان عابد و پارسا، که زندگی پر معرفت خویش را تسلیم فرمان حق بوده اند، صلای بدرود را به نیکی درود می گویند.

طریق این بزرگان در زندگی این دنیای فانی، شکر و خدمت است و با فضایلی همچون قناعت و ایثار و توحید و توکل، ذکری جمیل از خویش بر جای می گذارند.

فراق عزیزانی این چنین، که رفعت درجه ی ایشان، از دعای خیر بازماندگان پیداست، سخت است و اندوه از دست دادن این بزرگان جانکاه است.

بودن در کنار بازماندگان تسلی خاطری است تا بتوانند سنگینی غمهای روزگار را تاب آورند.فضیلتها و مکارم اخلاق انسانهای بزرگ باقیات صالحاتی است که نام نیک آنها را ماندگار میکند و سعادت دنیا و عقبی مرهون زندگی شایسته و متعالی آنان است.

در گذشت این سید والا مقام، را به خانواده این سید بزرگ، و همه انسانهای شریف این دیار که شهر بزرگان و عابدان است تسلیت عرض نموده و از خداوند منان شکیبایی و صبر مسئلت دارم.

«در شاهراه جاه و بزرگی خطربسی است آن به کزین گریوه سبکبار بگذری...»

                                                                اسمعیل تبادار

                                                          اردیبهشت ماه 1401

 

 

 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی